เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
เอาล่ะ...
 
วันนี้มาเพื่อบอกประวัติ>ลลิต<เต็มๆแล้ว
เนื่องจากดองมานานมากแล้ว OTL
 
ตอนแรกก็วาดเป็นคอมมิคมา กะจะลงแหละค่ะ แต่ด้วยความกากของตัวเอง
มันเลยไม่ประสบความสำเร็จซักเท่าไหร่ เอาเป็นว่าพิมพ์เอาเลยละกันนะ
 
แต่พิมพ์มันไม่ได้อารมณ์ว่ะสาดดดด //ทรุด
 
 
 
ควันหลงสงกรานต์ก็ยังไม่ได้วาดเลย เศร้า //ทรุดอีก
 
 
 
 
 
............
 
 
ลลิต
 
(ขอเล่าโดยประมาณนะก๊ะ ไม่เยิ่นเย้อ ไม่เป็นนิยาย ภาษาห่วยๆ OTL)
 
เกิดมาจากความไม่ตั้งใจของพ่อกับแม่ที่ทำอีท่าไหนกันก็ไม่รู้แล้วท้องเลยเกิดลลิตออกมา
 
2ขวบ - พ่อกับแม่เลี้ยงไม่ไหวเนื่องด้วยเรื่องธุรกิจต่างๆของครอบครัว มีผลต่อเรื่องเงินต่างๆ
พ่อกับแม่เลยแทง //ฉั๊วะๆ<ใส่มาเพื่อ!?) แล้วเอาไปทิ้งไว้ที่ซอกมุมตึก แล้วหนีไป
มีชายกับหญิงคู่หนึ่งเดินมา สองคนนี้ตั้งใจที่จะมีลูกด้วยกันแต่ก็ไม่มีซักที
พอตัวผู้หญิงเดินไปสะดุดห่ออะไรแปลกๆ เลยก้มลงเิปิดดูกัน
ทั้งสองคนเลยตกใจมากเห็นเด็กทารกมีเลือดท่วมตัวอยู่ เลยรีบพาไปส่งโรงพยาบาล
 
จากนั้นมา ชายกับหญิงสองคนเนี้ย ก็เลยเลี้ยงลลิตมาตลอด เรียกง่ายๆว่าเป็นพ่อแม่บุญธรรมไปเต็มตัว
>บอกแล้วว่าเล่า ภาษาห่วยจริงๆ<
 
10 ขวบ - ลลิตแอบไปได้ยินพ่อกับแม่บุญธรรมคุยวางแผนชีวิตต่างๆเรื่องลลิตกัน
แล้วดันรู้ความจริงเข้าว่าตัวเองเป็นเด็กกำพร้าเลยเศร้ามาก
ตุ๊กตาถุงมือกบ(นิชธา)กับตุ๊กตาหมีตัวใหญ่(วัลย์) จึงมีชีวิตขึ้นมาแบบเงียบๆ
และคอยมาเล่นกับลลิต ให้ลลิตหายเศร้าและกลับมาร่าเริงเหมือนเดิม
 
12 ขวบ - สนิทกับเจ้าของร้านเสริมสวยที่นึง วันนึงไปตัดผมธรรมดาเนี่ยแหละ
ก็เกิดแรงบันดาลอะไรซักอย่างขึ้นมาเฉยๆเลย อยากเปิดร้านตัดผมมั่ง
เลยขอพี่เจ้าของร้านตัดผมมารับความสะอาดที่ร้านหลังเลิกเรียน แบบฟรีๆไม่ขอเงิน
แต่ขอเป็นให้พี่เจ้าของร้าน ช่วยสอนเรื่องการตัดผมเสริมสวยนู่นนี่ให้แค่นั้นก็พอแล้ว
พี่เจ้าของร้านก็ตกลงแบบง่ายๆเลย
 
14ขวบกว่าๆ - ด้วยความที่ฝึกกับพี่เจ้าของร้านตัดผมมา2ปีแล้ว เลยพัฒนาขึ้นเยอะกว่าเดิม
ไปๆมาๆ พี่เจ้าของร้านเสริมสวยที่ลลิตสนิทด้วย จะต้องปิดร้านและย้ายกลับไปอยู่กับแม่ที่อื่น
ลลิตเศร้ามาก พี่เจ้าของร้านเลยยกของขวัญให้ลลิตก่อนที่จะไปเป็นร้านของตัวเองที่กำลังจะปิดลง
ลลิตทั้งซึ้งทั้งดีใจมากๆ จึงตั้งใจเปิดร้านด้วยตัวเองตั้งแต่อายุ14เองเอาซะเลย
ด้วยความที่พ่อกับแม่บุญธรรมค่อนข้างจะรวย เลยช่วยสนับสนุนเรื่องต้นทุนในช่วงแรกๆ
 
15 - ร้านเริ่มค่อนข้างมีชื่อเสียงขึ้นมาเรื่อยๆ ลลิตรู้สึกดีใจเลยอยากตอบแทนบุญคุณพ่อกับแม่
ตั้งใจพัฒนาร้านให้ดีขึ้นไปกว่าเดิมอีกเรื่อยๆ ไม่ใช้เงินของพ่อกับแม่บุญธรรมมาเป็นต้นทุนอีก
 
 
17 - ประสบความสำเร็จแบบที่ตั้งใจไว้ ได้เปิดร้านหลายสาขาไปทั่ว ไปเปิดที่ต่างประเทศอีกเพิ่มเติม
และได้รางวัลเรื่องร้านคุณภาพกับเจ้าของร้านอายุไม่เกิน20ด้วย<เกี่ยวมั้ย?!)
ไปๆมาๆเปิดร้านตุ๊กตากับของไทยๆในร้านเดียวกันอีกร้านนึงแยกไปอีกหลายสาขาเช่นกัน
และด้วยความที่ลลิตเป็นคนฮาๆและไม่ค่อยจะเปิดเผยด้านฮาร์ดคอออกมาเท่าไหร่
เลยสนิทกับคนค่อนข้างจะเยอะ เป็นผลให้ร้านดังเข้าไปอีก
 
18 - ลลิตเปิดร้านตามปกติ มาวันนึง เกิดเรื่องใหญ่่ที่ทำให้ลลิตแทบจะช็อกตาย เสียใจมากๆ
เมื่อเพื่อนร้านดังที่สนิทกันมากๆ อายุมากกว่าลลิต7ปี หักหลังเรื่องหุ้นร้านต่างๆกัน
และเผาลอบวางเพลิงร้านของลลิต ทุกแห่งทุกที่ ทุกสาขาในไทยและต่างประเทศ
พร้อมกับระหว่างที่ลลิตกำลังกลับบ้าน ก็ถูกมือปืนของทางร้านดังนั่นมาลอบดักยิงด้านหน้ารถ
กระสุนเข้าเต็มตาขวาของลลิต จนลลิตต้องเข้าโรงพยาบาล ตาขวาบอดสนิทมาตั้งแต่นั้นมา 
ลลิตสิ้นหวังกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โชคดีที่พ่อกับแม่ลลิตไม่เป็นอะไร 
 
19- ลลิตได้รับความช่วยเหลือจากคนอื่นๆมากมายที่ลลิตสนิทและเคยไปช่วยเหลือทุกคนมา
(เรียกง่ายๆก็คือเคยไปช่วยคนอื่นมา พอคนอื่นได้ดีแล้วเลยกลับมาช่วย //ประเสริฐจังลูกช้านTvT)
ลลิตเริ่มตั้งหลักเปิดร้านใหม่อีกครั้ง ได้กำลังใจจากทุกๆคน แต่ก็ยังไม่สามารถจับได้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ใครเป็นคนทำ (แต่เฉลยไปให้ทุกคนรู้กันข้างบนแล้วนะคะ)  แ้ล้วก็ค่อยๆเปิดใหม่ไปเรื่อยๆเพิ่มอีก
 
 
22กว่าๆ - กลับมาพัฒนาร้านได้เหมือนเดิมแล้ว ขยายร้านไปต่างประเทศได้เหมือนเดิมแต่ตาขวายังบอดอยู่
 
23- พบวิธีที่จะทำให้มองเห็นแล้ว มาวันนึง กำลังจะไปหาหมอประจำตัวที่ดูแลเรื่องตาให้ลลิตอยู่
ตื่นมาตอนเช้า เหยียบสะดุดตุ๊กตาวาฬน้อยตัวเองลื่นล้ม หงายหลังไปโดนเหล็กเส้นเสียบที่เหลาแหลมๆไว้
ทะลุหัวออกมาด้านหน้านิดหน่อย
 
 
........
 
 
 
รู้ประวัติการตายกันแล้วสินะคะ แต่มีเรื่องที่จะบอกอีกว่ามันมีเยอะกว่าที่ลงไว้
ตั้งใจจะเซอร์ไพรส์แหละ //ตรงไหน
 
 
......
 
 
23 (ต่อ) - หลังจากที่โดนเหล็กเสียบแล้ว มีคนมาเจอแล้วพาส่งโรงพยาบาลทัน
แต่เมื่อผ่าตัดเอาเหล็กออกเรียบร้อยแล้ว ต้องนอนพักฟื้นตัวอยู่ที่โรงพยาบาลอีกซักช่วงหนึ่ง
คืนนึง ลลิตนอนพักฟื้นอยู่คนเดียว เพื่อนคนอื่นมีธุระไม่อยู่เฝ้าเหมือนวันอื่น
ในตอนที่ลลิตหลับอยู่ ได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา ก็นึกว่าพยาบาลมาตามปกติ
เลยสลึมสลือตื่นๆนิดนึง แล้วก็เห็นคนใส่เสื้อกาวมา ลลิตคิดว่าคงเป็นหมอมาตรวจอะไร
เลยหลับต่อไป ซักพักลลิตต้องสะดุ้งและเจ็บสุดๆถึงที่สุด
เมื่อโดนคนที่ใส่ชุดกาวนั้นเดินเข้ามา เอาเหล็กแหลมเส้นเดิมที่ลลิตขอหมอ
เก็บไว้ดูเล่นว่าเคยโดนเหล็กเส้นนี้ทะลุหัวแต่ไม่ตายซะงั้น มาเสียบที่แผลกลางหัวลลิตกลับเข้าไปเหมือนเดิม
โดยเอาด้านกุดลง ด้านแหลมไว้ข้างบน
(ทายกันดูว่าคนที่ใส่ชุดกาวเข้ามานั้นเป็นใครก่ะ)
 
 
 
 
 
 
....
 
 
 
23 (เฉลย) - ก่อนลลิตจะสิ้นลมหายใจ เห็นหน้าคนๆนั้นที่ใสุ่ชุดกาวเดินเข้ามา
เป็นหน้าของคนที่เค้าเคยสนิทที่สุดในหมู่ร้านประเภทเดียวกัน
เป็นคนปลอมตัวเข้ามาลอบฆ่าลลิตนั่นเอง
(คนที่เคยหักหลังลลิตข้างบนน่ะเองค่ะ กลับมาฆ่าอีกพอลลิตไม่ตาย เผื่อใครไม่เข้าใจ)
...
 
ลลิต ตาย! 
 
จบยัง ฮ่าฮ่า ดราม่าเนอะ T_T เหมือนจะรอดแต่ก็ตายอีกอะนะ
ในที่สุดก็เขียนจบ ดีใจโฮกๆ
 
งั้นแค่นี้อะนะ ดึกแล้ว กว่าจะจบ นานเลยเนอะ ขนาดเล่าเฉยๆนะเนี่ย แทบตาย
 
 
 
 
 
 
  
 
 

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ลลิต...เธอดรา่ม่ามากกกกกกกกก

//กอดลลิต

สู้ๆ กับการเรียนนะจ๊ะ พี่เชื่อว่าน้องต้องผ่านไปได้จ๊ะ!
ฮ่าๆพี่ขึ้นม.1แล้วปาม

Categories